19 Ekim 2013 Cumartesi


Sen kalp kıramazsın, iyi niyet beslersin. Söylenecek o kadar şey varken susarsın. Kızarsın, sinirlenirsin, yakıp yıkacak kadar kendinden geçersin ama şartlar seni sahte bir gülücük atmaya zorlar. O yine küstahlığını yapar. Seni ezdiğini, mağlup ettiğini zanneder. İçinden sabır çeker, dişlerini sıkar, kimsenin görmediği bir yerde duvarı yumruklarsın. Böyle böyle birikir bir şeyler içinde ama sen hiçbir şey olmamış gibi davranmaya devam edersin. Kendine zarar verirsin. Susmak yorar insanı. Yaşlandırır, saçlarını ağartır. Eğilirsin, bükülürsün, tükenirsin. Sustukça aptal muamelesi yapar sana ama farkındalığın verdiği zevk hepsine değer. Tanırsın, tahlil edersin, sessizce takip edersin. 

Kendine işkence değil bu, böyle yapmazsan çevrendeki herkesi insan zannedersin.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Düşüncelerini benimle paylaştığın için teşekkür ederim :)